Recent news

Z radością informujemy, iż z dniem 9 lutego 2012 r. zaczyna funkcjonować platforma  zawierająca najnowsze informacje w zakresie prawa podatkowego. W każdym tygodniu w zakładce...
The Instytut Studiów Podatkowych Group came first as a tax consultancy, and second as the Most Efficient Tax Consultancy, in 4th edition of Tax Firms and Consultancies Ranking held...
We invite you to visit our new Portal, targeted at all those who professionally deal with settlement and clearance of taxes, contributions and fees. The Portal offers a complete compendium...

Newsletter

VAT
Czy można odliczyć podatek od zakupu usług cateringowych?

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 22 lipca 2014 r., (IBPP2/443-409/14/RSz) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia tego podatku od zakupu usług cateringowych.

 

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Spółka jawna w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi polegające na organizowaniu rozmaitych imprez promocyjnych, konferencji, spotkań firmowych itp. eventów głównie na rzecz klientów będących osobami prawnymi. W ramach prowadzonej działalności, podatnik nabywa od podmiotów zewnętrznych usługi cateringowe. Jest to dostawa posiłków na wynos do siedziby firmy lub do miejsca, gdzie Spółka organizuje konferencję, szkolenie lub inną imprezę. Zdarza się, że jest wynajęta sala konferencyjna w centrum kongresowym lub hotelu, przy czym w tym ostatnim przypadku uczestnicy nie korzystają z restauracji tylko jest im oferowany posiłek w sali lub przynależnym do niej miejscu (holu lub miejscu wyznaczonym na tzw. przerwę przy czym nie jest to lokal gastronomiczny).Usługi te nabywane są na potrzeby prowadzonych imprez dla kontrahentów. Nabywane usługi dokumentowane są fakturami wystawionymi przez dostawców usług, które w treści - jako rodzaj usługi - opisane są jako usługi cateringowe. Zakupione usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. Nabywane przez naszą firmę usługi cateringowe opodatkowane są w większości stawką 8%, choć zdarzają się dostawcy, którzy opodatkowują catering (dostawa żywności) stawką 23%. Podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku. od 2 czerwca 2008 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Podstawowy PKD 9001Z i 8230. Usługi kateringowe PKWiU 56.21.19.

 

Należy podkreślić, że od dnia 1 stycznia 2011 r., dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Zgodnie z brzmieniem działu 56 powołanej klasyfikacji mieszczą się m. in. „usługi związane z wyżywieniem”, w tym pod symbolem PKWiU 56.2 „usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) i pozostałe usługi gastronomiczne”. Natomiast pod symbolem PKWiU 56.21 zostały sklasyfikowane „usługi przygotowania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)”. Z kolei pod symbolem PKWiU 56.29 mieszczą się „Pozostałe usługi gastronomiczne” gdzie wymienione zostały również usługi stołówkowe (PKWiU 56.29.2).Biorąc pod uwagę powyższe należy więc uznać, że usługa cateringowa nie jest sklasyfikowana jako usługa gastronomiczna, co oznacza, że nie są one tożsame.

 

Organ podatkowy wskazał, że definicja określająca usługi cateringowe zawarta została również w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77 s. 1). Zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dodatkowo organ wskazał, że dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy. Za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających. W świetle powyższego organ podatkowy stanął na stanowisku, że catering stanowi usługę odrębną od gastronomicznej. W powołanym przepisie art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączającym prawo do odliczenia podatku naliczonego, ustawodawca wymienił jedynie usługi gastronomiczne, tym samym nie zostało wykluczone prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług cateringowych. Warunkiem jednak skorzystania z tego prawa jest, aby nabyte usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Reasumując jeżeli nabywane przez podatnika usługi nie stanowią usług gastronomicznych lecz wyłącznie usługi cateringowe sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 56.21.19 jako „usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych (katering)”, oraz zakup tych posiłków będzie służył podatnikowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz nie będą zachodziły ewentualnie inne wyłączenia z art. 88 przedmiotowej ustawy, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich zakupu.

 


Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 

 

 

 
Prawo do wcześniejszego zwrotu różnicy podatku

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 26 maja 2014 r., (IBPP2/443-209/14/BW) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wcześniejszego zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.


 Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi świadczone przez podatnika podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. W związku ze świadczeniem usług nie podlegających opodatkowaniu w Polsce podatnik wykazuje w składanych deklaracjach nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 25 dni, zgodnie z art. 87 ust. 6 przedmiotowej ustawy. W przypadku niektórych kontrahentów podatnika mogą być dokonywane potrącenia wierzytelności. Potrącenia wierzytelności mogą dotyczyć faktur, z których podatnik odliczył podatek ujęty w rejestrach w miesiącu, w którym będzie wnioskować o przyśpieszony zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni.


Organ podatkowy podkreślił, że warunkiem bezwzględnym, jaki podatnik musi spełnić, jest zapłata w całości należności za towar wynikających z rozliczonych faktur. Podatnik wskazał, że w przypadku niektórych kontrahentów mogą pojawić się możliwości dokonywania potrącenia wierzytelności tj. w drodze potrącenia (kompensaty) wzajemnych należności. Nie dochodzi zatem w takich przypadkach do zapłaty z tytułu nabycia towarów ani w gotówce ani przelewem. Zdaniem organu nie będzie on miał prawa do ubiegania się o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w przyśpieszonym terminie 25 dni, jeśli będzie dokonywał potrącenia w formie kompensaty jakiejkolwiek należności za faktury, z których podatek naliczony uwzględnił w deklaracji. Jednocześnie organ podkreślił, że gdy podatnik będzie dokonywał kompensaty należności ze zobowiązaniem kontrahenta w drodze wzajemnego potrącenia należności, to nastąpi wygaśnięcie zobowiązania, jednakże pozbawi to podatnika możliwości ubiegania się o dokonanie przez urząd skarbowy zwrotu różnicy podatku naliczonego nad podatkiem należnym w skróconym terminie - 25 dni.


Reasumując podatnik, składając wniosek o wcześniejszy zwrot, w sytuacji, gdy kwoty podatku naliczonego wykazane w deklaracjach wynikają z faktur dokumentujących transakcje, będą uregulowane poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności (kompensatę) - nie będzie uprawniony do zwrotu różnicy podatku od towarów i usług (wynikającego z tych faktur) w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Rozliczenie bowiem faktur poprzez potrącenie wzajemnych należności nie wyczerpuje znamion przepisu art. 87 ust. 6 pkt 1 przedmiotowej ustawy i w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie stanowi podstawy do ubiegania się o zwrot ww. nadwyżki w przyspieszonym terminie.

 

 

Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 

 

 

 
Możliwość stosowania sformułowania „data sprzedaży”

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
W art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług zawarto katalog informacji, jakie winna zawierać faktura. I tak, na podstawie ust. 1 pkt 6 tego artykułu, faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.
Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Przy ocenie zdarzenia gospodarczego nie można jednak pominąć okoliczności towarzyszących transakcji, wskazujących na rzeczywisty charakter podmiotu dokonującego sprzedaży/zakupu. Faktura jest dokumentem o charakterze sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej). Co do zasady zatem faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego. Prawidłowość materialno-prawna faktury ma miejsce wówczas, gdy odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego. W konsekwencji niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury, w szczególności w części dotyczących danych obligatoryjnych umieszczonych na fakturze, a które to dane wyszczególnione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.


Tak więc zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.


Z przepisu tego wynika, że nie zawsze faktury dokumentujące dostawy towarów muszą zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów. Określenie daty dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi nie jest konieczne na fakturze, jeśli data taka nie jest określona albo jest taka sama jak data wystawienia.


Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.


Wskazana regulacja, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a podatek od towarów i usług staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Konsekwentnie, okoliczność ta, poprzez stosowne wykazanie momentu zdarzenia gospodarczego rodzącego obowiązek podatkowy, winna znaleźć właściwe odzwierciedlenie w wystawionej przez podatnika fakturze.


Zatem nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami w zakresie podatku od towarów i usług zawarcie na fakturze dokumentującej dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług wyrażenia „data sprzedaży” dla właściwego określenia daty dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, pod warunkiem, że data ta odzwierciedla faktycznie rzeczywisty moment zaistnienia zdarzenia gospodarczego.

 


Jacek Budziszewski
Doradca podatkowy nr wpisu 11583
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60

 
Odpłatny wynajem pojazdów samochodowych pracownikom podatnika a prawo do odliczenia

Jak wynika z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług ograniczenie prawa do odliczenia z tytułu wydatków pozostających w związku z pojazdami samochodowymi nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza pomocniczo zajmować się m. in. wynajmowaniem swoich samochodów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w tym również pracowników Spółki. Wynajem tych aut będzie odbywał się odpłatnie a opłata będzie ustalona na poziomie cen rynkowych. W przeważającym jednak stopniu pojazdy samochodowe będą wykorzystywane do transportu własnych pracowników i towarów w celu realizacji zadań stanowiących działalność podstawową Spółki. Dla tych pojazdów będzie prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów. Czy w przypadku wynajmu tych pojazdów odpłatnie na rzecz własnych pracowników, Spółka będzie mogła uznać, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej?


W sytuacji, w której pojazdy będą wykorzystywane do transportu własnych pracowników i towarów w celu realizacji zadań stanowiących działalność podstawową podatnika a ponadto będą one wynajmowane m. in. pracownikom podatnika odpłatnie, należy uznać, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Z jednej strony tym wykorzystaniem będzie ich użycie do transportu pracowników i towarów w celu realizacji działalności podstawowej podatnika a z drugiej odpłatny (na poziomie cen tynkowych) wynajem tych pojazdów innym osobom. Dlatego też podatnikowi będzie przysługiwać z tytułu ponoszenia wydatków pozostających w związku z tymi pojazdami pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powyższy pogląd zostało pośrednio potwierdzony w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 lipca 2014 r. (IBPP2/443-292/14/BW).

 


Mateusz Wojciechowski
Radca prawny
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
Kasy fiskalne w 2015 r. i 2016 r. – projekt nowego rozporządzenia

Ministerstwo Finansów przedstawiło projekt nowego rozporządzenia w sprawie zwolnienia z kas fiskalnych, które miałoby obowiązywać w latach: 2015 – 2016.


Projekt zakłada m.in. utrzymanie kryterium wysokości obrotu, dla podmiotów kontynuujących, jak i dla rozpoczynających działalność gospodarczą na dotychczasowym poziomie (20 000 zł). Proponuje się również wyłączenie z obrotu dostawy nieruchomości oraz dostawy towarów i świadczenia usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.


W nowym rozporządzeniu rozszerzony zostanie katalog czynności, do których nie mają zastosowania zwolnienia, poprzez objęcie obowiązkiem ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, bez względu na poziom osiąganych obrotów. Rozszerzenie to dotyczyłoby następujących czynności:

  1. usług naprawy pojazdów samochodowych, motocykli, motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
  2. usług w zakresie wymiany opon lub kół,
  3. usług w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
  4. usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
  5. usług prawnych (w tym w zakresie doradztwa podatkowego), z wyjątkiem usług notariuszy w zakresie objętym wpisem do repertorium A i P,
  6. usług fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,
  7. usług gastronomicznych, z wyjątkiem usług świadczonych na pokładach samolotów oraz w sposób określony w pozycji 43 załącznika do projektu rozporządzenia,
  8. dostaw perfum i wód toaletowych, z wyjątkiem towarów, dostarczanych na pokładach samolotów - z wyjątkiem dostawy będącej dostawą towarów, o której mowa w pozycji 33 załącznika do projektu rozporządzenia.


Wyłączeniem ze zwolnienia mają zostać również objęte dostawy zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych.

 

 

Agata Strocka
Młodszy Konsultant Podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
nr telefonu: (22) 517 30 60

 
Czy korekta pokontrolna deklaracji chroni przed sankcją z art. 89 ust.6 ustawy o podatku od towarów i usług?

 

 

 

Zgodnie z art. 89b ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku stwierdzenia, że podatnik naruszył określony w art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. obowiązek dokonania korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z niezapłaconych faktur, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% kwoty podatku wynikającego z nieuregulowanych faktur, który nie został skorygowany zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Przepis art. 89b ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. uzależnia stosowanie sankcji podatkowej w postaci ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego od stwierdzenia przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej, że podatnik naruszył obowiązek dokonania korekty podatku odliczonego, określony w art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Ten ostatnio powołany przepis zobowiązuje podatnika (dłużnika) do korekty podatku odliczonego, wynikającego z niezapłaconych faktur, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Korekty tej należy zatem dokonać w deklaracji składanej za tenże okres rozliczeniowy. Przepisy art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. nie wyjaśniają jednak, jakie konsekwencje niesie ze sobą sytuacja, w której podatnik nie dokonał korekty podatku odliczonego w deklaracji podatkowej złożonej za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności należności, lecz uczynił to dopiero w skorygowanej deklaracji podatkowej złożonej za ten okres rozliczeniowy. Należy przyjąć, że wykonanie obowiązku korekty podatku odliczonego poprzez złożenie skorygowanej deklaracji podatkowej za tenże okres będzie prawnie skuteczne, gdyż art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. wskazuje tylko okres rozliczeniowy, w którym korekta ta ma zostać dokonana. Jeśli więc skorygowana deklaracja VAT złożona za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności należności, będzie uwzględniać korektę podatku odliczonego od nieuregulowanych faktur, to uznać należy, że podatnik zrealizował obowiązek wykonania tej korekty. Jednakże z punktu widzenia stosowania sankcji, o której mowa w art. 89b ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług (czyli ustalenia przez organ dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 30% kwoty podatku wynikającej z nieuregulowanych faktur) istotne znaczenie ma moment złożenia skorygowanej deklaracji uwzględniającej korektę podatku odliczonego z tych faktur. Jeśli bowiem deklaracja korygująca zostanie złożona już po stwierdzeniu przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej, że podatnik naruszył obowiązek dokonania korekty podatku odliczonego w pierwotnej deklaracji złożonej za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności należności określonego w umowie lub na fakturze, to podatnik nie uniknie sankcji podatkowej. Dotyczy to np. przypadku, gdy podatnik dokona tzw. korekty pokontrolnej deklaracji, uwzględniającej nieprawidłowości stwierdzone przez naczelnika urzędu skarbowego w toku kontroli podatkowej lub przez organ kontroli skarbowej w toku postępowania kontrolnego. Taka korekta pokontrolna będzie prawnie skuteczna w świetle art. 81b § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, zatem wyłączy stosowanie normy art. 89b ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy mieć także na względzie odmienne stanowisko doktryny, że w sytuacji gdy korekta pokontrolna deklaracji złożona zostanie już po stwierdzeniu w toku kontroli przez organ podatkowy nieprawidłowości, wówczas podatnik naruszył obowiązek dokonania korekty podatku odliczonego w pierwotnie złożonej deklaracji podatkowej za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności należności, organ może wymierzyć sankcję z art. 89b ust. 6. Należy zauważyć, że przepisy dotyczące korekty deklaracji VAT po kontroli podatkowej stanowią, że podatnik ma prawo do korekty deklaracji VAT po kontroli podatkowej, która stwierdziła nieprawidłowości.

 

 

Aleksandra Bekierz-Babińska
konsultant podatkowy
aleksandra.bekierz@isp-modzelewsk

tel. 032 259 71 50

 

 

 

 
Czy sprzedaż kart podarunkowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

 

 

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami natomiast – w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.


Jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lipca 2014 r. (IBPP1/443-412/14/LSz), karta podarunkowa nie jest towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Stanowi ona dokument uprawniający do odbioru towarów. Zastępuje środki pieniężne, za które zwyczajowo nabywa się towary, natomiast wydanie tego znaku legitymacyjnego następuje w zamian za dokonanie wpłaty środków pieniężnych przez klienta. Wobec powyższego Organ uznał, że czynność odpłatnego przekazania karty podarunkowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie mieści się w katalogu czynność podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Jednocześnie w powołanej interpretacji indywidualnej wskazano, że dopiero realizacja bonu towarowego (karty podarunkowej), czyli fizyczne nabycie towaru przez klienta regulującego zapłatę poprzez użycie bonu towarowego (karty podarunkowej), jest czynnością  podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wydanie towarów za bony towarowe (karty podarunkowe) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, według stawek właściwych dla danego towaru.

 


Wojciech Safian
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 0618483348

 

 

 

 
Opodatkowanie zaliczki z tytułu eksportu towarów 0% stawką podatku od towarów i usług

 

 

 

Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera szczegółowych regulacji w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w eksporcie towarów. Oznacza to, że odpowiednie zastosowanie znajdują w tym przypadku przepisy art. 19a tej ustawy.  Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.  


W myśl art. 41 ust. 4 i 5 ustawy o podatku od towarów i usług stawka tego podatku w eksporcie towarów wynosi 0%. Przy tym 0% stawkę podatku stosuje się pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Deklaracje składa się – w myśl art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – za okresy miesięczne do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Jeżeli jednak warunek posiadania dokumentów, o którym mowa powyżej, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. Jednocześnie – w myśl art. 41 ust. 9a ustawy o podatku od towarów i usług jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 2 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument potwierdzający wywóz. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim – zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług - zastosowanie znajdują stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. Należy jednocześnie pamiętać, że otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.


Wobec powyższego należy stwierdzić, że zastosowanie 0% stawki podatku od towarów i usług do zaliczki z tytułu eksportu towarów jest możliwe, jeżeli towar zostanie wywieziony w ciągu 2 miesięcy od miesiąca, w którym podatnik otrzymał zaliczkę i jednocześnie w tym terminie podatnik otrzyma dokument potwierdzający wywóz towaru. Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2014 r. (ILPP4/443-181/14-2/ISN) stwierdzając, że aby zaliczka otrzymana przez podatnika w styczniu 2014 r. mogła być opodatkowana stawką podatku 0%, wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej musi nastąpić do końca marca 2014 r., i dokument potwierdzający ten wywóz podatnik powinien otrzymać do końca tego miesiąca.

 


Wojciech Safian
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 0618483348

 

 

 

 
Faktury otrzymywane drogą mailową w formie pliku elektronicznego a odliczenie podatku

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 25 czerwca 2014 r., (IBPP4/443-135/14/LG) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur otrzymywanych drogą mailową w formie pliku elektronicznego.


Organ podatkowy wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem zdaniem organu można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem w ocenie organu możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.  W przedmiotowej sprawie podatnik rozważał możliwość wyrażenia zgody na otrzymywanie od swoich kontrahentów drogą mailową faktur  w formacie elektronicznym. Część kontrahentów dokonywałoby przesyłania scanów faktur, które zostałyby następnie wydrukowane przez podatnik. Z kolei inna grupa kontrahentów wystawi faktury elektroniczne, które również będą wydrukowane z pliku elektronicznego. Podatnik wskazał, że zapewniona jest integralność i czytelność wydrukowanej faktury papierowej oraz autentyczność pochodzenia, a autentyczność, integralność i czytelność wydrukowanej faktury zapewniać będzie następujące postępowanie: uzyskanie pisemnej zgody między kontrahentem-dostawcą oraz wnioskodawcą na przesyłanie plików elektronicznych zawierających bądź skan faktury papierowej, bądź fakturę elektroniczną,  pisemne ustalenie adresów e-mail (adres, z którego plik jest wysyłany i adres na który plik przyjdzie), akceptacja wydruku faktury papierowej przez uprawnionych pracowników, adnotacje na awersie lub rewersie faktury (data przyjęcia faktury, akcept merytoryczny i formalny, indeks materiałowy przyjętych z faktury materiałów do magazynu, wykonanie przelewu, pozycja rejestracji w księgach rachunkowych), typ PDF plików elektronicznych (zawierających skan faktury papierowej lub fakturę elektroniczną).


Reasumując w przedmiocie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych drogą mailową w formie elektronicznego pliku w formacie PDF i przechowywanych po ich wydruku w formie papierowej dla których podatnik zapewnił ich autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność, należy stwierdzić, że podatnikowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur, w zakresie wskazanym w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile nie wystąpią okoliczności wskazane w art. 88 tej ustawy.

 

 

Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 

 

 

 
Udzielanie nieoprocentowanych pożyczek pracownikom ze środków obrotowych spółki a podatek od towarów i usług

Spółka będąca zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług udziela pracownikom nieoprocentowanych pożyczek. Pożyczki są udzielane za środków obrotowych spółki tj. nie są udzielane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W celu poprawnej kalkulacji pobieranych przez spółkę zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych spółka oblicza hipotetyczne odsetki (tj. odsetki, które w rzeczywistości nie są należne spółce i nie są płacone na jej rzecz przez Pracownika) i dolicza je Pracownikom do przychodu. Działalność spółki nie obejmuje usług finansowych, jednakże pożyczki są i będą udzielane pracownikom na ich wniosek. Czy w związku z powyższym udzielanie pożyczek pracownikom przez Spółkę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie podlega zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług?


Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 tej ustawy użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie  inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 tej ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ponadto jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 9 czerwca 2014 r. (IPPP3/443-234/14-2/MKw) „udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy czynności te nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym. Bez znaczenia pozostaje to, że tego rodzaju czynności nie są objęte ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym zakresem działalności prowadzonym na podstawie odrębnych przepisów”. Ponieważ spółka z tytułu udzielenia pożyczek nie uzyskuje korzyści majątkowej czynność udzielania pracownikom nieoprocentowanych pożyczek ze środków obrotowych spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione są od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. W związku z powyższym udzielanie pożyczek pracownikom przez Spółkę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie podlega zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

 

 

Mateusz Wojciechowski
Radca prawny
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 22
Top