Recent news

Z radością informujemy, iż z dniem 9 lutego 2012 r. zaczyna funkcjonować platforma  zawierająca najnowsze informacje w zakresie prawa podatkowego. W każdym tygodniu w zakładce...
The Instytut Studiów Podatkowych Group came first as a tax consultancy, and second as the Most Efficient Tax Consultancy, in 4th edition of Tax Firms and Consultancies Ranking held...
We invite you to visit our new Portal, targeted at all those who professionally deal with settlement and clearance of taxes, contributions and fees. The Portal offers a complete compendium...

Newsletter

VAT
Korekty z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów

 

 

 

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b.
Występują sytuacje, w których należność z tytułu zrealizowanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów powinna być umniejszana na skutek następujących przyczyn: zwrotów towarów i reklamacji dokonanych przez spółkę, otrzymanych przez spółkę rabatów dotyczących zrealizowanych wcześniej WNT, udzielonych spółce skont z tytułu dokonania płatności w określonym terminie, zmniejszenia ceny nie będącego korektą wcześniejszego błędu, lecz w wyniku ustaleń poczynionych pomiędzy spółką a kontrahentem po zrealizowaniu WNT.


Zatem z przyczyn niezależnych od spółki, po dokonaniu wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zmianie ulegają ich wartości. Fakt ten jest dokumentowany przez danego dostawcę wystawionymi dokumentami korygującymi. Spółka w momencie dokonania danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie wie, czy dojdzie do jego korekty. Wobec tego fakt korekty danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jest nową okolicznością, niemożliwą do przewidzenia w chwili wystawienia faktury pierwotnej przez danego dostawcę.
Korekta wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powinna być uwzględniana w oparciu o otrzymany przez spółkę dokument korygujący, potwierdzający przez dostawcę towarów istnienie okoliczności powodujących konieczność korekty pierwotnie dokonanych transakcji.


Podatnik nabywa prawo do dokonania korekty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów z chwilą spełnienia warunków do jego zastosowania, określonych przez sprzedawcę w wystawionym przez niego dokumencie korygującym – ponieważ to sprzedawca, poprzez wystawienie dokumentu korygującego, ostatecznie określa zmiany dotyczące sprzedanego wcześniej towaru.
Wobec powyższego, spółka jest/będzie zobowiązana do rozliczenia korekty wartości z tytułu danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w okresie otrzymania dokumentu korygującego, na którym dostawca towarów potwierdza istnienie okoliczności powodujących konieczność korekty pierwotnie dokonanej transakcji. Obniżenie wartości wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w sytuacji, gdy jest ono skutkiem czynności mających miejsce po wystawieniu pierwotnej faktury, powinno nastąpić w dacie otrzymania dokumentu korygującego.


Korektę wartości danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, należy wykazać w deklaracji VAT oraz w informacji podsumowującej VAT UE w okresie otrzymania przez spółkę od kontrahenta dokumentu korygującego tą transakcję (faktury korygującej bądź innego dokumentu wystawionego przez kontrahenta).


Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim nabyte towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.


W celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku, ustawodawca w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje na obowiązek otrzymania przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Korektę wartości danego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, należy wykazać w okresie otrzymania od kontrahenta dokumentu korygującego. W związku z powyższym, termin otrzymania od kontrahenta dokumentu korygującego dane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (do końca trzeciego miesiąca od upływu miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonanego wcześniej przez spółkę, czy po upływie trzeciego miesiąca od upływu miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonanego wcześniej przez spółkę) nie ma wpływu na rozliczenie tej korekty przez spółkę.
Podsumowując korektę wartości wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, spółka winna rozpoznać w okresie otrzymania od kontrahenta dokumentu korygującego (faktury korygującej bądź innego dokumentu wystawionego przez kontrahenta), bez względu na to, czy upłynął trzeci miesiąc od upływu miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanego wcześniej wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez spółkę, czy też nie.

 

 

Jacek Budziszewski
Doradca podatkowy nr wpisu 11583
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60

 

 

 

 

 

 
Miejsce świadczenia w przypadku usług udzielania pożyczek podmiotom zagranicznym

 

 

 

Zgodnie z art. 28b ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Przez podatnika rozumie się:

  1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności,
  2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

 

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przypadku gdy polski podatnik podatku od towarów i usług udziela pożyczkę podatnikowi podatku od wartości dodanej, wówczas miejscem świadczenia jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej (ewentualnie, w przypadkach o których mowa w art. 28b ust. 2 -3ustawy o podatku od towarów i usług, miejsce w którym znajduje się stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy lub jego stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu). Podobnie stwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, który w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada2012 r. (nr ITPP2/443-979c/12/AD) uznał, że miejscem świadczenia usługi udzielenia pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług podatnikowi od wartości dodanej z siedzibą w Luksemburgu jest Luksemburg.


Tożsame regulacje stosuje się w przypadku usług udzielania pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług podmiotom niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu poza terytorium UE. Wówczas – zgodnie z art. 28l pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług – miejscem świadczenia jest miejsce, w którym usługobiorcy posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

 

 

Wojciech Safian
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 0618483348

 

 

 

 
Czy w przypadku przekwalifikowania samochodu z ciężarowego na osobowy trzeba zastosować korektę podatku od towarów i usług?

 

 

 

W dniu 3 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną (sygn. ILPP2/443-946/14-2/EN) dotyczącą następującego stanu faktycznego. Wnioskodawca w dniu 21 grudnia 2013 roku zakupił samochód ciężarowy o wartości netto 36.806,52 zł oraz dokonał odliczenia całego podatku z faktury zakupowej, tj. 8.423,98 zł. Samochód posiadał zaświadczenie ze stacji kontroli pojazdów VAT-1.


W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, czy w przypadku przekwalifikowania tego samochodu z ciężarowego na osobowy trzeba zastosować korektę podatku VAT mając na uwadze, że przy zakupie samochodu osobowego, Wnioskodawca mógłby odliczyć maksymalnie kwotę 6.000 zł. Zdaniem Wnioskodawcy, korekta podatku VAT nie miała zastosowania do jego przypadku. Dyrektor uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, powołując następującą interpretację przepisów.
W art. 90b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazano, że w przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy:

  1. o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu;
  2. w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu.

 

W myśl art. 90b ust. 2 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 1, nastąpi sprzedaż pojazdu samochodowego, uznaje się, że wykorzystanie tego pojazdu zostało zmienione na wykorzystanie wyłącznie do działalności gospodarczej, aż do końca okresu korekty. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio również w przypadku, o którym mowa w art. 86a ust. 13 (art. 90b ust. 3 ustawy). 


Zgodnie z art. 90b ust. 4 ustawy, na potrzeby korekty, o której mowa w ust. 1, uznaje się, że pojazd samochodowy odpowiednio nie jest już wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej albo jest wykorzystywany wyłącznie do takiej działalności począwszy od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana jego wykorzystywania. Korekty tej dokonuje się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego okresu korekty.


W przypadku gdy podatnik wykorzystuje pojazd samochodowy w działalności gospodarczej również do czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, kwota korekty, o której mowa w ust. 1, powinna uwzględniać proporcję określoną w art. 90, zastosowaną przy odliczeniu (art. 90b ust. 5 ustawy).


Stosownie do art. 90b ust. 6 ustawy, w przypadku pojazdów samochodowych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 000 zł korekty, o której mowa w ust. 1, dokonuje się, jeżeli zmiana ich wykorzystywania nastąpiła w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania ten pojazd samochodowy. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.


Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – przepisy art. 90b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do pojazdów samochodowych nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.


W ust. 2 ww. artykułu wskazano, że przepisy art. 90b ust. 1 i 2 oraz ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również odpowiednio do sprzedaży pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 7.


Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw – w przypadku użycia przez podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza pojazdów samochodowych nabytych, importowanych lub wytworzonych przez podatnika przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przy których nabyciu, imporcie lub wytworzeniu kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika,
2) należnego z tytułu:

  • świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 podatnikiem jest ich usługobiorca,
  • dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 podatnikiem jest ich nabywca,
  • wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy zmienianej w art. 1,
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b ustawy zmienianej w art. 1, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 tej ustawy


– nie więcej jednak niż odpowiednio 5000 zł lub 6000 zł, nie stosuje się przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1.


Na potrzeby ust. 1 przepis art. 8 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio (art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw).


Analizując powyższe przepisy należy zauważyć, że do dnia 1 kwietnia 2014 r. w sytuacji gdy w pojeździe zostały dokonane zmiany konstrukcyjne które spowodowały, że samochód utracił cechy dotychczas pozwalające na pełne odliczenie podatku naliczonego, to wówczas podatnik miał obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego.


Natomiast zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami (tj. od 1 kwietnia 2014 r.) w przypadku pojazdów nabytych przed 1 kwietnia 2014 r., dla których wydano zaświadczenie uprawniające do skorzystania z pełnego odliczenia podatku VAT z faktury zakupu, a następnie podatnik dokonał przeróbek ww. pojazdu, w wyniku których pojazd nie spełnia już wymagań niezbędnych dla wydania takiego zaświadczenia – podatnik nie koryguje odliczonego wcześniej podatku naliczonego. Powyższe wynika z braku przepisu w obecnie obowiązującej regulacji, który nakładałby na podatnika obowiązek dokonania takiej korekty.


Reasumując, w przypadku dokonania przez Wnioskodawcę zmian konstrukcyjnych (przeróbek) w zakupionym samochodzie i przekwalifikowania go na samochód osobowy – w wyniku czego nie będzie on spełniał warunków uprawniających do pełnego odliczenia podatku naliczonego – Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego odliczonego z tytułu zakupu tego samochodu.

 


Małgorzata Lehmann-Ziaja
młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 032 259 71 50

 

 

 

 
Kasy fiskalne - problemy wynikające z nowego rozporządzenia

Zgodnie z rozporządzeniem z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544), z kas fiskalnych korzystać będą musieli m.in. lekarze, dentyści, prawnicy (poza notariuszami), doradcy podatkowi, warsztaty samochodowe, zakłady kosmetyczne, fryzjerskie i gastronomiczne (także te zajmujące się cateringiem).
Zamierzeniem polityków jest aby wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, którzy dokonują sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, byli zobowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku za pomocą kas fiskalnych. Wprowadzenie tego rozporządzenia może jednak wprowadzić wiele zamieszania.


Nie ulega bowiem wątpliwości, że obowiązek zainstalowania kasy fiskalnej nie rozłącznie związany jest z generowaniem dodatkowych kosztów dla firmy. Rozporządzenie wydaje się jednak nie precyzyjne, m. in w zakresie obowiązku dotyczących usług opieki medycznej. Nie zostało jasno wskazane czy wyłączenie ze zwolnienia usług dotyczy wyłącznie lekarza lub dentysty, oraz czy też obejmuje również podmioty, które takim lekarzom zlecają wykonanie usług w zakresie opieki medycznej.


Dodatkowo wprowadzony został krótki, bo dwumiesięczny okres dostosowawczy do nowych obowiązków ewidencjonowania obrotów na kasie fiskalnej dla podatników świadczących nie tylko usługi z zakresu opieki medycznej, co będzie przysparzać dodatkowych problemów. Bowiem przekroczenie tego terminu może pozbawić podatnika prawa do ulgi (max. 700 zł) za każde urządzenie rejestrujące, a także narazić na poważne konsekwencje finansowe ze strony kontroli skarbowej w przypadku wykrycia wykonywania usług z pominięciem kasy fiskalnej. Jednak mimo wszystko podatnicy będą musieli podołać wymaganiom jakie zostały na nich nałożone w powyższym rozporządzeniu.


Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

 


Piotr Zyśk
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60

 
Pomniejszony zakres zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 2015 r.

 

 

 

Zmiany w zakresie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy pomocy kas rejestrujących przewiduje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. Obecnie obowiązujące rozporządzenie z dnia 29 listopada 2012 r. wygasa wraz z końcem 2014 r.


Katalog czynności, do których nie będą miały zastosowania generalne zwolnienia określony został w § 4 rozporządzenia. Istniejącą już listę rozszerzono o następujące pozycje, dotyczące:

  • usług naprawy pojazdów samochodowych, motocykli, motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
  • usług w zakresie wymiany opon lub kół,
  • usług w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
  • usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów,
  • usług prawnych (w tym w zakresie doradztwa podatkowego), z wyjątkiem usług notariuszy w zakresie objętym wpisem do repertorium A i P,
  • usług fryzjerskich, kosmetycznychi kosmetologicznych,
  • usług gastronomicznych, z wyjątkiem usług świadczonych na pokładach samolotów
  • oraz w sposób określony w pozycji 43 załącznika do projektu rozporządzenia,
  • dostaw perfum i wód toaletowych, z wyjątkiem towarów, dostarczanych na pokładach samolotów - z wyjątkiem dostawy, o której mowa w lit. b-l, będącej dostawą towarów, o której mowa w pozycji 33 załącznika do projektu rozporządzenia.


W przypadku wskazanych usług obejmowanych na mocy rozporządzenia z dnia 4 listopada 2014 r. bezwzględnym obowiązkiem ewidencjonowania, przewidziano odpowiedni okres dostosowawczy na zainstalowanie kasy rejestrującej. Tym samym w przypadku podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. świadczenie tych usług, zastosowanie mają regulacje przewidujące ich zwolnienie, co do zasady, przez okres ponad dwóch miesięcy, chyba że wcześniej podatnik utraci prawo do danego tytułu zwolnieniowego na zasadach ogólnych.
Nowe rozporządzenie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących wejdzie w życie od 1 stycznia 2015 r. i będzie obowiązywać w okresie 2 lat (2015-2016 r.).

 

 

Bartłomiej Kurant
młodszy konsultant podatkowy
bartł This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 022 515 30 60 wew. 125

 

 

 

 
Prawidłowe dokonywania wpisów do ewidencji przebiegu pojazdu a podatek od towarów i usług

 

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 1 sierpnia 2014 r., (IBPP2/443-433/14/JJ) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości dokonywania wpisów do ewidencji przebiegu pojazdu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza wykorzystywać samochody, które zostaną uznane za wykorzystywane wyłącznie do jego działalności gospodarczej zgodnie z wymogami określonymi w art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy o vat. Niektóre z tych samochodów w ciągu jednego dnia będą wielokrotnie pokonywały bardzo krótkie odległości. Przykładowo takimi przejazdami będą: przejazd do sklepu w celu zakupu materiałów biurowych, przejazd do urzędu w celu dostarczenia dokumentacji lub uzgodnienia spraw związanych z bieżącą działalnością firmy, przejazd na spotkanie z kontrahentem (rozmowy handlowe), przejazd na pocztę w celu nadania korespondencji firmowej, przejazd do sklepu w celu zakupu materiałów do produkcji zgodnie z aktualnymi potrzebami firmy. Poszczególny samochód w ciągu każdego dnia będzie wykonywał nawet po kilkadziesiąt tego typu przejazdów, a powrót nastąpi dopiero pod koniec danego dnia.


Organ podatkowy stwierdził, że dla samochodu wykonującego w danym dniu bardzo wiele krótkich przejazdów, w ewidencji przebiegu pojazdu należy dla każdej trasy dokonać odrębnych wpisów. Na gruncie powyżej zacytowanych przepisów nie można uznać wyjazdu w kilka różnych miejsc w obrębie jednego dnia do momentu, w którym pojazd przestanie być używany przez osobę nim kierującą, za jednorazowe wykorzystanie tego pojazdu. Zapis dotyczący opisu trasy i celu wyjazdu powinien być na tyle szczegółowy by zapewnić rzetelność prowadzonej ewidencji. Zatem konieczne jest dokonanie odrębnego wpisu każdej trasy przejazdu pojazdu przez oznaczenie celu wyjazdu oraz opisu trasy wyjazdu (np. poprzez wskazanie adresu sklepu, urzędu), z uwzględnieniem pozostałych elementów określonych w art. 86a ust. 7 ustawy.


Reasumując należy więc uznać, że prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu musi potwierdzać brak użytku prywatnego pojazdu. Prawidłowo prowadzona ewidencja powinna zawierać elementy wymienione w art. 86a ust. 7 ustawy o podatku o towarów i usług. Zapis w ewidencji przebiegu pojazdu z punktu widzenia potwierdzenia wykorzystania pojazdu do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej podatnika - nie powinien wzbudzać wątpliwości. Należy podkreślić, że w przypadku wadliwości prowadzonej ewidencji (np. niepełne zapisy, luki w poszczególnych pozycjach, sprzeczne zapisy, niezgodność w zakresie stanu licznika ze stanem rzeczywistym, itp.) nie będzie spełniona jedna z przesłanek warunkujących uznanie pojazdu za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej. W konsekwencją błędnie prowadzonej ewidencji podatnikowi przysługiwać będzie w takim przypadku jedynie prawo do ograniczonego odliczenia podatku od towarów i usług od wszystkich wydatków ponoszonych od początku używania tego pojazdu.

 


Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 

 

 

 

 
Czy można odliczyć podatek od zakupu usług cateringowych?

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 22 lipca 2014 r., (IBPP2/443-409/14/RSz) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia tego podatku od zakupu usług cateringowych.

 

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Spółka jawna w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi polegające na organizowaniu rozmaitych imprez promocyjnych, konferencji, spotkań firmowych itp. eventów głównie na rzecz klientów będących osobami prawnymi. W ramach prowadzonej działalności, podatnik nabywa od podmiotów zewnętrznych usługi cateringowe. Jest to dostawa posiłków na wynos do siedziby firmy lub do miejsca, gdzie Spółka organizuje konferencję, szkolenie lub inną imprezę. Zdarza się, że jest wynajęta sala konferencyjna w centrum kongresowym lub hotelu, przy czym w tym ostatnim przypadku uczestnicy nie korzystają z restauracji tylko jest im oferowany posiłek w sali lub przynależnym do niej miejscu (holu lub miejscu wyznaczonym na tzw. przerwę przy czym nie jest to lokal gastronomiczny).Usługi te nabywane są na potrzeby prowadzonych imprez dla kontrahentów. Nabywane usługi dokumentowane są fakturami wystawionymi przez dostawców usług, które w treści - jako rodzaj usługi - opisane są jako usługi cateringowe. Zakupione usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. Nabywane przez naszą firmę usługi cateringowe opodatkowane są w większości stawką 8%, choć zdarzają się dostawcy, którzy opodatkowują catering (dostawa żywności) stawką 23%. Podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku. od 2 czerwca 2008 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Podstawowy PKD 9001Z i 8230. Usługi kateringowe PKWiU 56.21.19.

 

Należy podkreślić, że od dnia 1 stycznia 2011 r., dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Zgodnie z brzmieniem działu 56 powołanej klasyfikacji mieszczą się m. in. „usługi związane z wyżywieniem”, w tym pod symbolem PKWiU 56.2 „usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) i pozostałe usługi gastronomiczne”. Natomiast pod symbolem PKWiU 56.21 zostały sklasyfikowane „usługi przygotowania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)”. Z kolei pod symbolem PKWiU 56.29 mieszczą się „Pozostałe usługi gastronomiczne” gdzie wymienione zostały również usługi stołówkowe (PKWiU 56.29.2).Biorąc pod uwagę powyższe należy więc uznać, że usługa cateringowa nie jest sklasyfikowana jako usługa gastronomiczna, co oznacza, że nie są one tożsame.

 

Organ podatkowy wskazał, że definicja określająca usługi cateringowe zawarta została również w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77 s. 1). Zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dodatkowo organ wskazał, że dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy. Za usługi cateringowe i restauracyjne w rozumieniu ust. 1 nie uznaje się dostawy gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo dostawy gotowej lub niegotowej żywności i napojów, wraz z ich transportem lub bez niego, ale bez żadnych innych usług wspomagających. W świetle powyższego organ podatkowy stanął na stanowisku, że catering stanowi usługę odrębną od gastronomicznej. W powołanym przepisie art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączającym prawo do odliczenia podatku naliczonego, ustawodawca wymienił jedynie usługi gastronomiczne, tym samym nie zostało wykluczone prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług cateringowych. Warunkiem jednak skorzystania z tego prawa jest, aby nabyte usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Reasumując jeżeli nabywane przez podatnika usługi nie stanowią usług gastronomicznych lecz wyłącznie usługi cateringowe sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 56.21.19 jako „usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych (katering)”, oraz zakup tych posiłków będzie służył podatnikowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz nie będą zachodziły ewentualnie inne wyłączenia z art. 88 przedmiotowej ustawy, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ich zakupu.

 


Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 

 

 

 
Prawo do wcześniejszego zwrotu różnicy podatku

 

 

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 26 maja 2014 r., (IBPP2/443-209/14/BW) rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wcześniejszego zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.


 Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi świadczone przez podatnika podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. W związku ze świadczeniem usług nie podlegających opodatkowaniu w Polsce podatnik wykazuje w składanych deklaracjach nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 25 dni, zgodnie z art. 87 ust. 6 przedmiotowej ustawy. W przypadku niektórych kontrahentów podatnika mogą być dokonywane potrącenia wierzytelności. Potrącenia wierzytelności mogą dotyczyć faktur, z których podatnik odliczył podatek ujęty w rejestrach w miesiącu, w którym będzie wnioskować o przyśpieszony zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni.


Organ podatkowy podkreślił, że warunkiem bezwzględnym, jaki podatnik musi spełnić, jest zapłata w całości należności za towar wynikających z rozliczonych faktur. Podatnik wskazał, że w przypadku niektórych kontrahentów mogą pojawić się możliwości dokonywania potrącenia wierzytelności tj. w drodze potrącenia (kompensaty) wzajemnych należności. Nie dochodzi zatem w takich przypadkach do zapłaty z tytułu nabycia towarów ani w gotówce ani przelewem. Zdaniem organu nie będzie on miał prawa do ubiegania się o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w przyśpieszonym terminie 25 dni, jeśli będzie dokonywał potrącenia w formie kompensaty jakiejkolwiek należności za faktury, z których podatek naliczony uwzględnił w deklaracji. Jednocześnie organ podkreślił, że gdy podatnik będzie dokonywał kompensaty należności ze zobowiązaniem kontrahenta w drodze wzajemnego potrącenia należności, to nastąpi wygaśnięcie zobowiązania, jednakże pozbawi to podatnika możliwości ubiegania się o dokonanie przez urząd skarbowy zwrotu różnicy podatku naliczonego nad podatkiem należnym w skróconym terminie - 25 dni.


Reasumując podatnik, składając wniosek o wcześniejszy zwrot, w sytuacji, gdy kwoty podatku naliczonego wykazane w deklaracjach wynikają z faktur dokumentujących transakcje, będą uregulowane poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności (kompensatę) - nie będzie uprawniony do zwrotu różnicy podatku od towarów i usług (wynikającego z tych faktur) w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Rozliczenie bowiem faktur poprzez potrącenie wzajemnych należności nie wyczerpuje znamion przepisu art. 87 ust. 6 pkt 1 przedmiotowej ustawy i w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie stanowi podstawy do ubiegania się o zwrot ww. nadwyżki w przyspieszonym terminie.

 

 

Piotr Wesołowski
konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 

 

 

 
Możliwość stosowania sformułowania „data sprzedaży”

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
W art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług zawarto katalog informacji, jakie winna zawierać faktura. I tak, na podstawie ust. 1 pkt 6 tego artykułu, faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.
Faktura jest dokumentem odzwierciedlającym prawidłowy przebieg zdarzenia gospodarczego zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Przy ocenie zdarzenia gospodarczego nie można jednak pominąć okoliczności towarzyszących transakcji, wskazujących na rzeczywisty charakter podmiotu dokonującego sprzedaży/zakupu. Faktura jest dokumentem o charakterze sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej). Co do zasady zatem faktura musi być wystawiona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego. Prawidłowość materialno-prawna faktury ma miejsce wówczas, gdy odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego. W konsekwencji niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury, w szczególności w części dotyczących danych obligatoryjnych umieszczonych na fakturze, a które to dane wyszczególnione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.


Tak więc zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.


Z przepisu tego wynika, że nie zawsze faktury dokumentujące dostawy towarów muszą zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów. Określenie daty dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi nie jest konieczne na fakturze, jeśli data taka nie jest określona albo jest taka sama jak data wystawienia.


Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.


Wskazana regulacja, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a podatek od towarów i usług staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Konsekwentnie, okoliczność ta, poprzez stosowne wykazanie momentu zdarzenia gospodarczego rodzącego obowiązek podatkowy, winna znaleźć właściwe odzwierciedlenie w wystawionej przez podatnika fakturze.


Zatem nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi przepisami w zakresie podatku od towarów i usług zawarcie na fakturze dokumentującej dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług wyrażenia „data sprzedaży” dla właściwego określenia daty dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, pod warunkiem, że data ta odzwierciedla faktycznie rzeczywisty moment zaistnienia zdarzenia gospodarczego.

 


Jacek Budziszewski
Doradca podatkowy nr wpisu 11583
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60

 
Odpłatny wynajem pojazdów samochodowych pracownikom podatnika a prawo do odliczenia

Jak wynika z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług ograniczenie prawa do odliczenia z tytułu wydatków pozostających w związku z pojazdami samochodowymi nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza pomocniczo zajmować się m. in. wynajmowaniem swoich samochodów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w tym również pracowników Spółki. Wynajem tych aut będzie odbywał się odpłatnie a opłata będzie ustalona na poziomie cen rynkowych. W przeważającym jednak stopniu pojazdy samochodowe będą wykorzystywane do transportu własnych pracowników i towarów w celu realizacji zadań stanowiących działalność podstawową Spółki. Dla tych pojazdów będzie prowadzona ewidencja przebiegu pojazdów. Czy w przypadku wynajmu tych pojazdów odpłatnie na rzecz własnych pracowników, Spółka będzie mogła uznać, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej?


W sytuacji, w której pojazdy będą wykorzystywane do transportu własnych pracowników i towarów w celu realizacji zadań stanowiących działalność podstawową podatnika a ponadto będą one wynajmowane m. in. pracownikom podatnika odpłatnie, należy uznać, że są one wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Z jednej strony tym wykorzystaniem będzie ich użycie do transportu pracowników i towarów w celu realizacji działalności podstawowej podatnika a z drugiej odpłatny (na poziomie cen tynkowych) wynajem tych pojazdów innym osobom. Dlatego też podatnikowi będzie przysługiwać z tytułu ponoszenia wydatków pozostających w związku z tymi pojazdami pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powyższy pogląd zostało pośrednio potwierdzony w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 lipca 2014 r. (IBPP2/443-292/14/BW).

 


Mateusz Wojciechowski
Radca prawny
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 22
Top

 

parp eu audyt

 

Zapytanie ofertowe   |   o projekcie

 

 

 

 

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka