Recent news

Z radością informujemy, iż z dniem 9 lutego 2012 r. zaczyna funkcjonować platforma  zawierająca najnowsze informacje w zakresie prawa podatkowego. W każdym tygodniu w zakładce...
The Instytut Studiów Podatkowych Group came first as a tax consultancy, and second as the Most Efficient Tax Consultancy, in 4th edition of Tax Firms and Consultancies Ranking held...
We invite you to visit our new Portal, targeted at all those who professionally deal with settlement and clearance of taxes, contributions and fees. The Portal offers a complete compendium...

Newsletter

VAT
Różnice kursowe a podatek od towarów i usług

Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro. Zatem na potrzeby podatku od towarów i usług, przy przeliczaniu kwot określonych w walucie obcej, decydujący jest kurs średni danej waluty z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego. Bez znaczenia pozostają natomiast późniejsze zmiany kursu. Podobnie uznał NSA, który w wyroku z dnia 23 kwietnia 2013 r. (I FSK 628/12) stwierdził, że różnice kursowe nie mają żadnego wpływu na podatek od towarów i usług. Zdaniem Sądu decydujący jest wyłącznie kurs średni z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego, a późniejsza wyższa lub niższa zapłata w walucie polskiej - spowodowana zmianą tegoż kursu - nie powoduje już konieczności zmiany określonej w ww. sposób podstawy opodatkowania oraz korygowania VAT ustalonego na podstawie faktury. W szczególności brak w takiej sytuacji podstaw do stwierdzenia, że poprzez zmianę kursu dochodzi do zmiany cen transakcji (podstawy opodatkowania). Ustalony przez strony transakcji mechanizm stanowiący zabezpieczenie przed ryzykiem kursowym musi być na gruncie VAT oceniony odrębnie od transakcji, które generują różnice kursowe. Trzeba w takim przypadku ustalić, czy przez samo stworzenie takiego sposobu rozliczeń kursowych pomiędzy kontrahentami, którym nie towarzyszą inne czynności faktyczne, dochodzi między stronami takiego rozliczenia do świadczenia jakichkolwiek usług.

 

 

Wojciech Safian
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 0618483348

 
Obowiązek zapłaty kwoty podatku z pustej faktury musi być powiązany z zagrożeniem uszczuplenia należności Skarbu Państwa

Spółka x wystawiła na rzecz spółki y „puste faktury” – dokumentujące dostawę towarów, która nie miała faktycznie miejsca. W wyniku kontroli w spółce y wydano decyzję, w której zakwestionowano prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawiony przez spółkę x na rzecz spółki y, z uwagi na fakt, że nie dokumentują one rzeczywistych transakcji, co zostało należycie wykazane przez organ podatkowy. Jak wynika z art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Czy w związku z powyższym spółka x jest zobowiązana do zapłaty kwoty podatku wykazanej na fakturach wystawionych przez tę spółkę na rzecz spółki y?


Jak wynika z wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2013 r. (I SA/Bd 765/13) „art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ma charakter sankcyjno-prewencyjny, mający zapobiegać nadużyciom w systemie VAT, i należy stosować go z uwzględnieniem analizy, czy zaistniała sytuacja wytworzona faktem wystawienia faktury, o której mowa w tym przepisie, niesie za sobą ryzyko jakiegokolwiek obniżenia wpływów z tytułu podatków, zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT. Wyeliminowanie takiego zagrożenia przez samego podatnika lub przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego, czyni nieuzasadnionym (niecelowym) jego stosowanie, gdyż naruszałoby to zasadę neutralności VAT i pozostawałoby w sprzeczności z konstytucyjną zasadą proporcjonalności, która wynika z art. 31 ust. 3 w zw. z art. 2 Konstytucji RP”. Decyzja wydana w wyniku kontroli w spółce y, w której zakwestionowano prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez spółkę x na rzecz spółki y, eliminuje zagrożenie, że puste faktury wystawione przez spółkę x mogą stanowić podstawę do wyłudzenia podatku naliczonego w nich wykazanego. W związku z powyższym spółka x nie powinna być zobowiązana do zapłaty kwoty podatku wykazanej na wystawionych przez nią pustych fakturach na rzecz spółki.

 

 

Mateusz Wojciechowski
młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
Projektowana zmiana przepisów w sprawie kas fiskalnych

Ministerstwo Finansów przygotowało projekt rozporządzenia (z dnia 22 lipca 2014 r.) zmiany rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, który ogranicza zakres zwolnień z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas fiskalnych. Rozporządzenie miałoby wejść w życie 1 stycznia 2015 r.
Projekt zakłada obowiązywanie rozporządzenia przez dwa lata – 2015-2016. Natomiast kwota limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego pozostanie na niezmienionym poziomie, tj. 20.000 zł).


Ministerstwo Finansów planuje objąć obowiązkiem stosowania kas rejestrujących - bez względu na osiągane obroty - podatników świadczących:

  • usługi naprawy pojazdów samochodowych, motocykli, motorowerów;
  • usługi w zakresie wymiany opon/kół;
  • usługi w zakresie opieki medycznej (dotyczy to też dentystów);
  • usługi prawne, w tym usługi doradztwa podatkowego (wyjątkiem pozostaną usługi notariusza w zakresie objętym wpisem do repertorium A i P);
  • usługi fryzjerskie, kosmetyczne i kosmetologiczne;
  • usługi gastronomiczne (wyjątkiem będą usługi na pokładach samolotów i w sposób określony w pozycji 43 załącznika);
  • dostawę perfum i wód toaletowych (wyjątkiem będą dostawy na pokładach samolotów).


Przedsiębiorcy rozpoczynający działalność gospodarczą w powyżej wymienionych obszarach działalności, będą podlegać obowiązkowi stosowania kas fiskalnych 2-3 miesiącach od rozpoczęcia działalności, co ma na celu ułatwienie prowadzenie działalności przedsiębiorcy w początkowym okresie.


Planowane jest także zlikwidowanie zwolnienia zawartego w obecnym punkcie nr 34 załącznika do rozporządzenia (zwolnienie uzależnione od liczby świadczonych usług oraz liczby odbiorców usług) - nowym tytułem zwolnieniowym ma być dostawa towarów i świadczenie usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym zaliczane są przez podatnika do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji (warunkiem będzie wystawienie faktury).


Celem proponowanych zmian jest zwiększenie ochrony zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorców, działających w sektorze usług o charakterze detalicznym. „Projektowane rozporządzenie ma na celu wprowadzenie przede wszystkim rozwiązań powodujących uszczelnienie systemu podatkowego, a tym samym zapobieganie unikaniu opodatkowania i zaniżania obrotów”.
Zgodnie z informacją podaną przez Ministerstwo Finansów, budżet państwa refunduje 90% ceny zakupu każdej z kas (bez podatku), nie więcej niż 700 zł w przypadku podatników rozpoczynających ewidencjonowanie za pomocą kas – takie działanie ma, według Ministerstwa, świadczyć o chęci udzielania wsparcia przez zarówno przedsiębiorcom jak  konsumentom. "Korzyści są dwustronne: podatnik prowadzi działalność w ułatwiony sposób poprzez zautomatyzowanie obliczania obrotu i kwot podatku należnego, natomiast interesy konsumenta są zabezpieczane poprzez wydanie paragonu, ułatwiając mu dochodzenie swoich praw".

 

 

Agata Strocka
Młodszy Konsultant Podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
nr telefonu: 22 517 30 60

 
Wypłaty z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu za porozumieniem stron nie koniecznie mają charakter odszkodowania i mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług

Spółka zawiera długoterminowe umowy najmu. Gdy z ekonomicznego punktu widzenia dalsze prowadzenia działalności w lokalizacji, której dotyczy umowa jest bezzasadne spółka rozwiązuję tę umowę najmu w oparciu o porozumienie zawarte z wynajmującym. Zgodnie z postanowieniami tego porozumienia spółką wypłaca wynajmującemu odszkodowanie za szkody powstałe w związku z przedterminowym rozwiązaniem umowy z przyczyn leżących wyłącznie po stronie najemcy – spółki. Czy wypłacane przez Spółkę odszkodowanie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przy tym należy zwrócić uwagę, że czynność z art. 5 ust. 1 tej ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy mają one charakter wzajemnych świadczeń. W związku z powyższym wypłata odszkodowania nie podlega opodatkowaniu podatkiem  od towarów i usług. Jednakże w poruszonym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z odszkodowaniem, którego istotą jest cel naprawienia wyrządzonej szkody. Sam fakt, wcześniejszego rozwiązania umowy za porozumieniem stron nie daje podstaw do twierdzenia, że w danym przypadku występują szkoda.

 

Ponadto jak wskazał NSA w wyroku z dnia 7 lutego 2014 r. (I FSK 1664/12) , że to, „iż umowa najmu sama w sobie nie przewiduje możliwości jej wypowiedzenia, nie oznacza jeszcze, że strony umowy nie mogą później dokonać - w ramach swobody kontraktowej - modyfikacji łączącego je stosunku prawnego, poprzez np. zawarcie porozumienia umowę najmu rozwiązującego. Trudno w świetle stanu faktycznego sprawy stwierdzić, dlaczego taka zmiana - dokonana za zgodą obu stron - miałaby świadczyć o tym, że niejako automatycznie dochodzi do powstania szkody, która wymaga wypłacenia odszkodowania”. Wypłaty z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu za porozumieniem stron płyną z tego samego źródła, jakim jest łączący stronę stosunek prawny, czyli właśnie umowa najmu. Są to rozliczenia związane z tą umową i jeżeli najem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to i te wypłaty także.

 

 

Mateusz Wojciechowski
młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
VAT-26 - kiedy należy dokonywać aktualizacji złożonej informacji, czy należy składać kilka informacji na formularzu VAT-26 czy też dokonywać korekty pierwotnie złożonej informacji oraz inne kwestie

Zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług „podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.”


Z kolei zgodnie z art. 86a ust. 14 tej ustawy „w przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany.”


Ministerstwa Finansów wyjaśniło, że: (http://www.mf.gov.pl/documents/766655/1402295/Broszura_samochody_2014.pdf)


Złożenie informacji ma miejsce w przypadku zmiany wykorzystania z mieszanego na wyłącznie związane z działalnością.


Aktualizacja informacji ma miejsce przy zmianie wykorzystania związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą na wykorzystanie mieszane.


Zdaniem autora prawidłowe jest stanowisko, że

złożenie informacji następuje każdorazowo, w przypadku „dopisania” nowych samochodów z powodu zmiany ich przeznaczenia z wykorzystania mieszanego na wyłącznie związane z działalnością (złożenia takiej informacji należy dokonać na kolejnym formularzu VAT-26), przy kolejnym składaniu informacji (kolejnego formularza VAT-26) podatnicy mają obowiązek składania informacji zawierającej tylko nie zgłoszone wcześniej pojazdy (z przepisów ustawy nie wynika obowiązek powielania informacji – ponownego uwzględniania zgłoszonych wcześniej pojazdów czy też dokonywania korekty uprzednio złożonej informacji),

podobnie „wypisanie” samochodów z powodu zmiany ich przeznaczenia z wykorzystania wyłącznie związane z działalnością na wykorzystanie mieszane należy dokonać w formie nowej aktualizacji informacji VAT-26.

 

Tym samym przy złożeniu nowej informacji lub złożeniu nowej aktualizacji informacji (na formularzu VAT-26) podatnik powinna ująć tylko te pojazdy, co do których nastąpiła zmiana wykorzystania. W szczególności posługiwanie się przez ustawodawcę pojęciem „aktualizacji informacji” złożonej wcześniej jest mylące. Należy jednak zaznaczyć, że przepisy nie są w tej kwestii jednoznaczne. Ustawodawca posługuje się pojęciem aktualizacji informacji co sugeruje, że po złożeniu informacji na formularzu VAT-26, każda „zmiana wykorzystania” pojazdów samochodowych:

  • czy to polegająca na „dopisania” nowych samochodów z powodu zmiany ich przeznaczenia z wykorzystania mieszanego na wyłącznie związane z działalnością
  • czy to polegająca na „wypisaniu” samochodów z powodu zmiany ich przeznaczenia z wykorzystania wyłącznie związane z działalnością na wykorzystanie mieszane,

powinna być dokonywana w formie aktualizacji pierwotnie złożonej informacji na formularzu VAT-26.


Należy jednak odwołać się do brzmienie art. 86a ust 13 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia. Przepis ten stanowi o złożeniu informacji, a nie braku złożenia aktualizacji informacji. Wykładnia, że podatnik jest wyłącznie obowiązany do jednokrotnego złożenia informacji, a następnie do każdorazowego aktualizacji złożonej pierwotnie informacji rodziłoby istotną lukę prawną. Po jednokrotnym złożeniu informacji art. 86a ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług nie miałby zastosowania do takiego podatnika, gdyż taką informację należałoby składać tylko raz, a następnie każdorazowego składać aktualizację złożonej pierwotnie informacji (co pozostaje poza zakresem tego przepisu).


Podsumowując należy krytycznie ocenić nowe regulacje. Odpowiedzi na rozważane pytania nie zostały w sposób klarowny wyjaśnione przez ustawodawcę. Dlatego też możliwe jest odmienne ukształtowanie praktyki stosowania tej regulacji.

 

 

Marcin Szymocha
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (32) 259 71 50

 
Warunki skorzystania z ulgi na złe długi

Możliwość skorzystania z ulgi na złe długi powstaje wówczas, gdy spełnionych jest wiele warunków dotyczących zarówno samej wierzytelności, warunków jej powstania, jak i osoby dłużnika oraz wierzyciela. Pierwszy z nich odnosi się do obrotu, z którego wynika podatek należny, mający podlegać korekcie w ramach ulgi. Otóż czynność opodatkowana, dla której obrotem jest wierzytelność nieściągalna, powinna zostać wykonana na rzecz podatnika VAT (prowadzącego działalność gospodarczą) zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. Z przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że warunek ten musi być spełniony w momencie powstania obowiązku podatkowego, a także później - w momencie dokonywania korekty. Podatek należny, wynikający z czynności wykonanych na rzecz konsumentów i podatników zwolnionych nie może bowiem podlegać korekcie w ramach ulgi na złe długi. Zdaniem Sądu, skorzystanie z ulgi nie jest możliwe także wówczas, gdy dłużnik znajduje się w trakcie postępowania upadłościowego albo likwidacji. Błędne jest twierdzenie, że wystarczającym warunkiem do zastosowania przepisu art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest okoliczność, żeby wierzyciel i dłużnik byli podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty oraz żeby dłużnik nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. Przepisy wymagają aktualnej wiedzy o kontrahencie jedynie w dniu dokonywania korekty podatku należnego. Faktycznie zaś z art. 89a ust. 2 pkt 1 i 3 wyżej wskazanej ustawy wynika, że warunkiem dokonania korekty podatku należnego jest fakt dokonania transakcji na rzecz podatnika, który nie tylko na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje korekty ale również w momencie dostawy lub świadczenia usług, był podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc podatnikiem prowadzącym samodzielnie działalność gospodarczą. Dłużnik musi więc mieć taki status w chwili dokonania transakcji, aby mogło u niego dojść do korekty podatku naliczonego. Jednym z warunków skorygowania podatku należnego w trybie określonym w art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest m.in. dokonanie dostawy lub świadczenie usług na rzecz zarejestrowanego podatnika VAT - czynnego. Przy ustalaniu powyższej okoliczności pomocne, a wręcz niezbędne może być zatem zaświadczenie, o które wystąpiono do organu podatkowego.

 

 

Anna Żarkowska
Doradca podatkowy
Nr wpisu 10785
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 85

 
Stawka podatku na dostawę lokalu mieszkalnego, wraz z garażem podziemnym lub miejscem parkingowym, pomieszczeniem gospodarczym oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 2 stycznia 2014 r., nr IPTPP2/443-842/13-4/IR, rozstrzygnął kwestię dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie stawki tego podatku na dostawę lokalu mieszkalnego, wraz z garażem podziemnym lub miejscem parkingowym, pomieszczeniem gospodarczym oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, w budynku mieszkalnym.


Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Podatnik będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej buduje budynek mieszkalny wielorodzinny z 30 lokalami mieszkalnymi i z 4 lokalami usługowymi. Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę: budynku mieszkalnego z garażem podziemnym z funkcją handlowo-usługową w części parteru z instalacjami wewnętrznymi, zjazdu publicznego z ulicy, zagospodarowania terenu (utwardzenia, miejsca parkingowe, zieleń, śmietnik itp.), oświetlenie terenu. Poszczególne lokale mieszkalne nie przekraczają powierzchni użytkowej określonej w art. 41 ust. 12b pkt 2 przedmiotowej ustawy. Podatnik po wybudowaniiu budynku mieszkalnego i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie będzie sprzedawał wyodrębnione lokale mieszkalne w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego. Do miesiąca października 2013 r. są zawarte trzy umowy przyrzeczenia sprzedaży wyodrębnionego lokalu mieszkalnego w budowanym budynku mieszkalnym. Według umowy przyrzeczenia sprzedaży lokalu mieszkalnego strony ustaliły cenę brutto wraz z obowiązującym podatkiem. W skład ceny brutto lokalu mieszkalnego wchodzą: lokal mieszkalny o powierzchni np. 50 m2, pomieszczenie gospodarcze, miejsce parkingowe lub garaż podziemny, udział we współwłasności nieruchomości wspólnej. Miejsca parkingowe będące przedmiotem dostawy wraz z lokalem mieszkalnym będą znajdowały się wyłącznie na zewnątrz budynku mieszkalnego. Dla lokalu mieszkalnego oraz miejsca parkingowego będzie utworzona jedna księga wieczysta. Nie będzie sprzedaży miejsca parkingowego w oderwaniu od sprzedawanego lokalu mieszkalnego, sprzedaż będzie następować jednym aktem notarialnym.


Organ podatkowy uznał, że podatnik w przedmiotowej sprawie dokonywać będzie sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniem gospodarczym, prawem do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego lub garażu podziemnego oznaczonego konkretnym numerem oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej. Dostawa danego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym pomieszczeniem oraz prawem do korzystania na zasadzie wyłączności z oznaczonego miejsca parkingowego lub garażu podziemnego i udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej zostanie objęta jedną księgą wieczystą. Zatem zdaniem organu prawo do korzystania z miejsca parkingowego lub garażu podziemnego oraz pomieszczenia gospodarczego nie będzie przedmiotem umowy odrębnej od umowy dostawy lokalu mieszkalnego. Podatnik dokonując dostawy lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym (pomieszczenie gospodarcze), prawem do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego lub garażu podziemnego oznaczonego konkretnym numerem oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, dokonuje czynności, w której występuje jeden przedmiot umowy sprzedaży.


W związku z powyższym, w sytuacji gdy w ramach jednej transakcji następuje sprzedaż lokalu mieszkalnego o powierzchni poniżej 150 m2 wraz ze stosownym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach której określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z pomieszczenia gospodarczego oraz określonego miejsca parkingowego lub określonego garażu podziemnego, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i na podstawie art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a oraz z art. 41 ust. 12 ustawy będzie podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT, o ile będzie objęta jedną księgą wieczystą.

 

 

Piotr Wesołowski
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60 wew. 255

 
Kiedy faktury, na podstawie których odliczono podatek naliczony, należy uznać za dokument fikcyjny? (część I)

Pytanie zadane w tytule niniejszego artykułu ma podstawowe znaczenie w świetle uchwały Sądu Najwyższego (Izba Karna) z dnia 18 grudnia 2013 r. (KZP 19/13): jeżeli odliczenie lub zwrot różnicy podatku następuje na podstawie fikcyjnych faktur, wówczas powinien mieć zastosowanie art. 299 Kodeksu Karnego, gdyż uzyskanie tą drogą korzyści (nienależne odliczenie lub zwroty) są przestępstwem prania brudnych pieniędzy pochodzących z oszustwa w rozumieniu art. 286 tego Kodeksu. Przepisy te brzmią groźnie, lecz rzeczywistość, do której mogą mieć zastosowanie, jest dość prozaiczna. Są to główne cztery przypadki posłużenia się fakturą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług dla potrzeb odliczenia podatku naliczonego przy pomocy deklaracji VAT-7 (VAT-7K albo VAT-7D):

  1. faktura wystawiona jest przez podmiot istniejący, lecz czynność, którą jakoby dokumentuje, w ogóle nie miała miejsca; jest to typowy przypadek „usługi sprzedam koszty”: do faktury tej ma zastosowanie art. 108 tej ustawy,
  2. faktura wystawiona jest przez podmiot istniejący, lecz który nie miał obowiązku jej wystawienia, gdyż czynność, która miała tu miejsce, wykonał inny podmiot; do faktur tych również ma zastosowanie art. 108 tej ustawy,
  3. czynność miała miejsce, lecz fakturę wystawił podmiot fikcyjny, faktycznie nie istniejący (np. fikcyjna spółka utworzona w raju podatkowym); do tych faktur nie może mieć zastosowania art. 108 tej ustawy, chyba że jest możliwość ustalenia, kto w sensie podmiotowym wystawił tę fakturę,
  4. czynność miała miejsce, fakturę wystawił podmiot obowiązany do jej wystawienia, lecz jej treść podaje nieprawdę w celu wyłudzenia odliczenia lub zwrotu różnicy podatku. Dotyczy to zwłaszcza przypadku gdy zakup dokumentowany tą fakturą nie daje prawa do odliczenia, a podane w niej fałszywe informacje mają uzasadnić prawo do odliczenia; do faktur tych nie ma zastosowania art. 108 ustawy, gdyż wiąże się ona z powstaniem obowiązku podatkowego oraz podatku należnego.

 

 

We wszystkich powyższych przypadkach nie powstaje podatek naliczony w rozumieniu art. 86 tej ustawy, a podatnik nie może dokonać odliczenia. Jeżeli tego dokonał, posługując się tymi dokumentami, jest to czynem zabronionym w rozumieniu art. 286 Kodeksu Karnego oraz usiłowaniem uzyskania korzyści z tego przestępstwa w rozumieniu art. 299 Kodeksu Karnego.


Powyższe poglądy wynikają również z wyroków sądów karnych wydanych w latach 2010-1013. Oznacza to, że większość operacji zwanym popularnie „agresywnym planowaniem podatkowym” w podatku od towarów i usług nosi znamiona przestępstw pospolitych.

 


Prof. dr hab. Witold Modzelewski
Doradca podatkowy nr 00001
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. 022 517 30 99

 
Nieuregulowanie należności przez spółkę w stanie upadłości a obowiązek korekty kwoty podatku naliczonego

Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. W myśl obecnego brzmienia art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Jednocześnie, zgodnie z art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT wierzyciel nie może skorzystać z korekty podatku należnego, jeżeli na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej (w której następuje korekta) dłużnik jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. Czy w sytuacji, w której dłużnik będący spółką prawa handlowego zostanie postawiony w stan upadłości i zarząd nad nim przejmie syndyk a należności spółki nie mogą być uregulowane w zwykłym trybie z uwagi na toczące się postępowanie upadłościowe, syndyk masy upadłości jest zobowiązany do dokonanie korekty podatku naliczonego oraz rozliczenia korygowanej kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia płatności wierzytelności, jeżeli wierzytelności, z których wynika korygowana kwota podatku naliczonego powstały przed datą ogłoszenia upadłości a uprawdopodobnienie ich nieściągalności nastąpiło po 31 grudnia 2012 r.?


Postanowienia art. 89a ust. 1 tej ustawy nie dotyczą podatników - dłużników znajdujących się w upadłości. Syndyk masy upadłości nie ma zatem obowiązku skorygowania odliczonej przez podatnika kwoty podatku w bieżącej deklaracji podatkowej. Przy tym wypełnienie przez Syndyka dyspozycji art. 89b ust. 1 tej ustawy wymagałoby dokonania korekt odliczonych wcześniej kwot podatku w deklaracjach VAT-7 składanych po ogłoszeniu upadłości ("bieżących") i w efekcie także zapłaty należności wynikających z tych korekt w terminach właściwych dla takich deklaracji.  Taka zapłata doprowadziłoby do sytuacji, w której zaspokojenie wierzycieli nastąpiłoby poza postępowaniem upadłościowym, co jest niedopuszczalne. Z kolei brak zapłaty faktury skutkowałby obowiązkiem dokonania korekty a skorygowana kwota podatku od towarów i usług podwójnie obciążałaby masę upadłości, pierwszy raz w momencie zgłoszenia jej do masy upadłości przez wierzyciela a po raz drugi w wyniku należności dłużnika wobec urzędu skarbowego w wyniku obowiązku korekty na podstawie 89b ust. 1 tej ustawy. Powyższy pogląd jest zgodny wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2013 r. (III SA/Wa 1339/13).

 

 

Mateusz Wojciechowski
młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 
Kontrola zasadności zwrotu a sprawdzenie prawidłowości faktury

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie  wyroku z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 552/13, stwierdził że kontrola zasadności zwrotu sprowadza się nie tylko do sprawdzenia formalnej prawidłowości faktury określającej podatek naliczony i prawidłowości sporządzenia deklaracji podatkowej, ale również dotyczy sprawdzenia zgodności treści faktury z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej zarówno po stronie podmiotowej jak i przedmiotowej.


Organ podatkowy  przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w zakresie zasadności tego zwrotu przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej. Naczelnik wskazał, że sprawdzenie poprawności rozliczenia wykazanego zwrotu podatku od towarów i usług nie może ograniczać się jedynie do sprawdzenia dokumentacji posiadanej przez podatnika, ponieważ  powinno obejmować także dokumentację wystawców faktur oraz sprawdzenie, czy czynność udokumentowana fakturą miała miejsce w rzeczywistości.


Podatnik nie zgodził się z tym postanowieniem i skierował skargę do WSA. Zdaniem podatnika organ podatkowy naruszył art. 87 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.  o podatku od towarów i usług przedłużając termin dokonania zwrotu pomimo braku powołania się na jakiekolwiek okoliczności dotyczące podatnika, mające znaczenie prawne, które uzasadniałyby przyjęcie, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. Zdaniem podatnika przyczyną uzasadniającą potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu z całą pewnością nie mogło zostać potraktowane wszczęcie przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej postępowania kontrolnego. Żaden przepis prawa podatkowego materialnego nie wiąże bowiem z tą sytuacją skutku w postaci odmowy dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 60 dni.


Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, że podatnik nie miał racji. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość przeprowadzenia przed dokonaniem zwrotu tzw. postępowania wyjaśniającego czy też postępowania sprawdzającego. Jest ono wdrażane wówczas, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. Przesłanką podjęcia tego postępowania są podejrzenia czy też wątpliwości co do zasadności zwrotu. Art. 87 ust. 2 ustawy  nie formułuje przy tym żadnych przesłanek uzasadniających dodatkową weryfikację zasadności wnioskowanego przez podatnika zwrotu podatku i nie ogranicza organu co do możliwości zweryfikowania zasadności zwrotu. W szczególności przepis ten nie nakłada na organ podatkowy obowiązku zwrotu podatku na rachunek podatnika po upływie terminu, jeżeli podjęte przez organ czynności, nie pozwalają na stwierdzenie zasadności zwrotu podatku.


W ocenie sądu organ podatkowy ma prawo weryfikacji złożonej przez stronę deklaracji i kontroli dokumentów źródłowych podatnika jak i jej kontrahentów, co w przypadku podatku naliczonego jest szczególnie istotne. Organ nie ma obowiązku zwrotu podatku tylko dlatego, że został wykazany w deklaracji podatkowej. Ma prawo sprawdzić każdy wykazany w deklaracji podatkowej zwrot podatku. A jak wskazał organ podatkowy, w sprawie nie udało się dotrzeć do kontrahentów podatnika, wystawiających faktury sprzedaży, stanowiące podstawę odliczenia podatku naliczonego. Brak możliwości skontaktowania się z przedstawicielami kontrahentów i dostępu do dokumentacji podatkowej, uniemożliwiał organom podatkowym (kontrolnym) ocenę zasadności zwrotu podatku w terminie żądanym przez podatnika, gdyż kontrola zasadności zwrotu sprowadza się nie tylko do sprawdzenia formalnej prawidłowości faktury określającej podatek naliczony i prawidłowości sporządzenia deklaracji podatkowej, ale również dotyczy sprawdzenia zgodności treści faktury z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej zarówno po stronie podmiotowej jak i przedmiotowej.

 

 

Malwina Sik
Młodszy konsultant podatkowy
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
tel. (22) 517 30 60

 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 20
Top