Odrębne źródła przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych

19 lutego, 2018 12:32 pm

Kategorie:

Wprowadzoną zmianą w art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. wyodrębniono nowe źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych oraz rozdzielono dochody uzyskiwane z tego źródła od pozostałych dochodów podatnika. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu przedmiotem opodatkowania jest suma dochodów uzyskanych z odrębnych źródeł przychodów, tj. dochodów z zysków kapitałowych oraz pozostałych dochodów podatnika. Łączeniu podlegają wyłącznie dochody z poszczególnych źródeł przychodów. Oznacza to, że nie podlegają takiemu sumowaniu poniesione przez podatnika straty z danego źródła przychodów.

 
Z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawą nowelizującą z dnia 27 października 2017 r. wyodrębniono w art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. nowe źródło przychodu, tj. przychody z zysków kapitałowych oraz rozdzielono dochody uzyskiwane z tego źródła od pozostałych dochodów podatnika. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Z uwagi na dychotomiczny podział źródeł przychodów nie dokonano „nazwania” drugiego z wymienionych źródeł. Obejmuje ono bowiem wszelkie przychody niemieszczące się w pierwszej z wymienionych kategorii.
Jak wynika z treści art. art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. łączeniu podlegać mają wyłącznie dochody z poszczególnych źródeł przychodów. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1991 r. dochodem ze źródła przychodów (z zastrzeżeniami przewidzianymi w ustawie) jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekroczą sumę przychodów, różnica będzie stratą ze źródła. Oznacza to, że sumowaniu takiemu nie podlegają straty z danego źródła.  Wynika to wprost z dodanego pkt. 2a w art. 7 ust. 3 tej ustawy. Tym samym podatnik nie może obniżyć przychodów z działalności gospodarczej o wszystkie wygenerowane straty. Gdy w następstwie prowadzonej działalności i przeprowadzanych operacji gospodarczych – podatnik uzyska dochód tylko z jednego z tych źródeł, a w drugim z tych źródeł poniesie stratę, to wówczas opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie uzyskany z jednego źródła dochód, bez pomniejszania go o stratę poniesioną w drugim źródle przychodów. Nie oznacza to braku możliwości odliczenie takiej straty. Podatnik o wysokość poniesionej straty w roku podatkowym z danego źródła przychodów może obniżyć swój dochód osiągnięty z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość takiego obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty, o czym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

 
Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 9 ustawy nowelizującej z dnia 27 października 2017 r. dotyczy również kosztów poniesionych przed dniem 1 stycznia 2018 r., niezaliczonych do tego dnia do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym koszty takie, nierozliczone podatkowo do dnia 1 stycznia 2018 r., będą mogły podlegać zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w dodawanych art. 7b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

 
Konieczne także stało się uregulowanie kwestii odliczania strat podatkowych z lat poprzednich. Jak stanowi art. 6 ustawy nowelizującej z dnia 27 października 2017 r. straty poniesione przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych za lata podatkowe poprzedzające rok podatkowy rozpoczęty po dniu 31 grudnia 2017 r. podlegają odliczeniu od dochodu na zasadach i w wysokości obowiązujących przed 1 stycznia 2018 r. Oznacza to, że po 31 grudnia 2017 r. odliczenie strat z lat podatkowych rozpoczętych przed 1 stycznia 2018 r. jest w dalszym ciągu możliwe od sumy wszystkich dochodów, niezależnie od źródła ich uzyskania, według kolejności oraz proporcji wybranej przez podatnika.

 
Przychody, które składają się na „nowe” źródło przychodów, tj. zyski kapitałowe zostały ujęte w dodanym art. 7b do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. Mowa tu o przychodach m.in.  z udziału w zyskach osób prawnych, z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki wkładu niepieniężnego, ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia, uzyskanych w wyniku wymiany udziałów, Przepis ten określa rodzaje przychodów przypisywanych do źródła, jakim są źródła kapitałowe. Rozdziela on tym samym osiągane przez podatnika przychody poprzez przypisywanie ich do właściwego źródła przychodów.

 
W art. 7b ust. 2 tej ustawy wprowadzono szczególne rozwiązania dla ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., oraz instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe – przychody z zysków kapitałowych, z pewnymi wyłączeniami (art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a i f), zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Ma to swoje uzasadnienie w specyfice działalności prowadzonej przez te podmioty.

Łukasz Cebula
Młodszy konsultant podatkowy
lukasz.cebula@isp-modzelewski.pl

 

 

Źródło: http://www.isp-modzelewski.pl/component/content/article?id=925&start=14